Poniedziałek - Niedziela, od 8:00 do 21:00
ul. Miła 3, 05-200 Wołomin, 3 piętro
501 775 717Wyślij zapytanieUmów wizytę
Strona głównaBlogPsychoterapia – czym różni się psycholog od psychoterapeuty?

Psychoterapia – czym różni się psycholog od psychoterapeuty?

Kategorie:
DorosłyDzieckoPsychologRozwój osobisty

Niektórzy używają określenia psycholog i psychoterapeuta zamiennie, mając na myśli specjalistę rozwiązującego problemy natury psychicznej oraz emocjonalnej. Tylko po części zakres obowiązków tych dwóch osób jest podobny – w praktyce rozróżnienie wynika z faktu, że jeden z nich ukończył 5-letnie studia magisterskie na kierunku psychologicznym, a drugi rozszerzył swoją edukację o dodatkową specjalizację trwającą od 4 do 6 lat. Poznaj kompetencje każdego specjalisty i dowiedz się, do kogo udać się z prośbą o pomoc w rozwiązaniu swoich problemów.

Spis treści:

Psycholog – kim jest?

Psychoterapeuta – kim jest?

Psychoterapia – na czym polega?

Dobry psychoterapeuta i psycholog

Psycholog i psychoterapeuta to specjaliści, którzy pomagają osobom cierpiącym z powodu zaburzeń emocjonalnych, psychicznych. Choć pozornie zakres ich obowiązków jest podobny, to jednak w praktyce różnią się kompetencjami. Te wynikają przede wszystkim z uprawnień, które psycholog i psychoterapeuta uzyskują w trakcie studiów i po ich zakończeniu (na dodatkowych kierunkach, specjalizacjach oraz kursach doszkalających i podnoszących kwalifikacje). Poznawszy, czym się zajmują, będziesz wiedział, do kogo zwrócić się w razie problemów własnych lub trawiących bliską osobę.

Psycholog – kim jest?

Psycholog to absolwent kierunku o tej samej nazwie, zazwyczaj na uczelni humanistycznej. Już 5-letnie studia wystarczą, aby uzyskać tytuł i uprawnienia do wykonywania pracy na tym stanowisku. W każdej chwili można też zdecydować się na kontynuowanie nauki i podnoszenie kwalifikacji poprzez udział w kursach, specjalizacjach, studiach podyplomowych i szkoleniach.

UWAGA: polskie szkolnictwo nadal zakłada, że studia psychologiczne mogą odbywać się wyłącznie w systemie jednolitym, magisterskim. Oczywiście okres pandemii wymusił pewne zmiany, jak choćby częściowe nauczanie zdalne, ale nie dał możliwości, zostania psychologiem bez matury, po ukończeniu szkoły policealnej lub innej, która obiecuje zdobycie kwalifikacji w czasie krótszym niż 5 lat.

Jakie specjalizacje może mieć psycholog? W zależności od tego, jaki jest obszar zainteresowań psychologa i jaką specjalizację na studiach wybierze, może on uzyskać np. tytuł:

  • psychologa,
  • psychologa dziecięcego,
  • psychologa sportowego,
  • psychologa niepełnosprawności i rehabilitacji,
  • psychologa oświatowego, szkolnego,
  • psychologa biznesu,
  • psychologa klinicznego.

Tak duży wybór sprawia, że każda osoba może podnieść swoje kwalifikacje w obszarze, który ją najbardziej interesuje i w którym czuje się najlepiej. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby kompetencje rozszerzyć np. o dwie specjalizacje, a potem dodatkowo zrobić szkolenie dające uprawnienie psychoterapeutyczne.

Psycholog wbrew pozorom nie zajmuje się tylko prowadzeniem rozmów z pacjentami i podawaniem im chusteczek (taki obraz to prawdopodobnie efekt oglądania filmów i seriali, które zazwyczaj w ten sposób prezentują zawód psychologa oraz sesje „na kozetce”).  Działa też w innych obszarach:

  • prowadzi i interpretuje badania naukowe,
  • wystawia opinie psychologiczne,
  • przeprowadza testy psychologiczne,
  • interweniuje w sytuacjach kryzysowych,
  • bierze udział w mediacjach np. między małżonkami,
  • udziela wsparcia profilaktycznego,
  • dobiera odpowiednie narzędzia diagnostyczne,
  • kieruje pacjenta do innych specjalistów.

Bardzo szeroki zakres obowiązków, jak również możliwości rozwoju zawodowego wraz z ciągłym dostępem do wartościowych szkoleń czy kursów czyni z psychologii kierunek ciekawy i pożądany od lat wśród młodych ludzi. Warto jednak pamiętać o tym, że praca jest wymagająca, często bardzo angażująca, wymagająca dużej wiedzy, wyczucia i umiejętnego dobierania metod terapeutycznych. Nie każdy też ma odpowiednie cechy charakteru, aby piastować to stanowisko z powołania i prawdziwej przyjemności.

Psychoterapeuta – kim jest?

psychoterapeuta Warszawa

Zazwyczaj osoby piastujące stanowisko psychoterapeutów mogą się pochwalić dyplomem uczelni wyższej i tytułem magistra zdobytego na kierunku humanistycznym lub medycznym. Zazwyczaj jest to socjologia, psychiatria, pedagogika. Jednak to nie wystarczy, aby uzyskać niezbędne w tym zawodzie uprawnienia. Zanim absolwent będzie mógł samodzielnie prowadzić psychoterapię, będzie musiał uzyskać respektowany w Polsce certyfikat wystawiony przez towarzystwo psychoterapeutyczne. Do prowadzenia działań i podejmowania pracy np. na stażu uprawnia go także zaświadczenie potwierdzające, że dana osoba jest w trakcie certyfikowanego szkolenia.

Sama teoria w tym zawodzie to zdecydowanie za mało, dlatego kompleksowy program studiów i późniejszego przygotowania do wykonywania prac na samodzielnych stanowiskach obejmuje:

  • zajęcia praktyczne,
  • odbycie stażu klinicznego,
  • przejście własnej terapii,
  • poddawanie się regularnym superwizjom, czyli kontrolom nad swoją pracą.

Sam psychoterapeuta nie jest lekarzem, choć oczywiście osoba z dyplomem uczelni medycznej może tak pokierować swoją nauką i karierą zawodową, że będzie dyplomowanym psychoterapeutą. To ważne, bo jeżeli osoba prowadząca psychoterapię nie jest psychiatrą, to nie może wystawić recepty na leki np. uspokajające, antydepresyjne. Jeżeli w cyklu leczenia okaże się, że farmakologia jest pacjentowi potrzebna, to otrzyma on skierowanie lub sugestię, aby udać się do psychiatry.

Rolą psychoterapeuty jest towarzyszenie pacjentowi w całym, nieraz trudnym procesie radzenia sobie z problemami i emocjami. Zazwyczaj mają one swoje korzenie w przeszłości – w dzieciństwie, niepowodzeniach szkolnych, zawodowych, towarzyskich, traumach spowodowanych rozstaniem czy śmiercią kogoś bliskiego.

Zadaniem psychoterapeuty jest odkrycie przyczyny danego zaburzenia i zrozumienie całego mechanizmu, który kieruje jego pacjentem. Jest to możliwe dzięki rozmowom, zajęciom terapeutycznym, rysunkom, zabawom, sesjom grupowym.

Psychoterapia – na czym polega?

psychoterapia Warszawa

Psychoterapia to różne metody, których elementy łączą się i przenikają, aby doprowadzić do rozwiązania problemów natury emocjonalnej oraz psychicznej pacjenta. W tej formie stawia się duży nacisk na bezpośredni kontakt chorego z psychoterapeutą, zarówno w formie spotkań indywidualnych, jak również grupowych. W wielu porównaniach psychoterapia jawi się jako droga w głąb siebie, z kolei prowadzący ją specjalista jest swego rodzaju duchowym przewodnikiem pacjenta.

Psychoterapia może być:

  • indywidualna lub grupowa,
  • bazująca na jednej głównej metodzie lub łącząca kilka, np. terapię psychodynamiczną, humanistyczną, poznawczo-behawioralną czy dostarczającą rozwiązań,
  • ukierunkowana na rozwiązanie problemu, również z wykorzystaniem innych metod (często psychoterapia łączy się z terapią farmakologiczną, którą zleca lekarz psychiatra czy neurolog).

Dla kogo jest psychoterapia? Nie tylko dla cierpiących na zaburzenia emocjonalne czy psychologiczne. Dzisiaj coraz częściej do poradni psychologicznej w Wołominie zgłaszają się osoby, które chcą:

  • poprawić komfort swojego codziennego życia,
  • poprawić relacje z innymi ludźmi,
  • zwiększyć pewność siebie,
  • wprowadzić zmiany w życiu osobistym oraz zawodowym.

Dobry psychoterapeuta i psycholog

Sama decyzja o tym, żeby odwiedzić psychologa dziecięcego czy udać się do psychoterapeuty z własnymi problemami nie jest łatwa. Jeżeli jednak ten krok masz już za sobą i rozumiesz konieczność podjęcia działań przy wsparciu specjalisty, to czas przejść do znalezienia najlepszej oferty. Dzisiaj istnieje możliwość prowadzenia psychoterapii nie tylko w formie stacjonarnej, ale też psychoterapii online, co zwiększa Twoje poczucie komfortu oraz bezpieczeństwa.

Jeżeli u siebie lub bliskiej osoby zauważysz jakiekolwiek symptomy mogące świadczyć o zaburzeniach o podłożu psychicznym czy emocjonalnym, to pierwsze kroki skieruj do psychologa dziecięcego lub dla dorosłych. Dopiero podczas wywiadu, po poznaniu symptomów oraz przyczyn dysfunkcji, specjalista może zaproponować rozszerzenie diagnostyki, terapię lub psychoterapię wymagająca wsparcia się lekami. Te może przepisać psychiatra, więc konieczne będzie odwiedzenie go. Zazwyczaj leczenie przebiega dwutorowo i przynosi dobre rezultaty (złagodzenie objawów, całkowite wyleczenie chorego). 

Chcesz być na bieżąco z naszymi artykułami psychologicznymi?
Polub nas na Facebook
Udostępnij wpis na Facebooku, aby pomóc innym osobom!