Poniedziałek - Niedziela, od 8:00 do 21:00
ul. Miła 3, 05-200 Wołomin, 3 piętro
501 775 717Wyślij zapytanieUmów wizytę
Strona głównaBlogApatia – co to?

Apatia – co to?

Kategorie:
DepresjaDorosłyDziecko

Czy kiedykolwiek czułeś, że Twoje zniechęcenie powstrzymuje Cię od pójścia naprzód i podjęcia aktywności? Znasz to uczucie, które sprawia, że ​​niczego nie czujesz ani nie chcesz? Jeśli tak, wiedz, że doświadczyłeś apatii, czyli stanu, w którym każda pozytywna emocja wydaje się niezwykle odległa. Pokonywanie tej demotywacji, która zaczyna utrudniać codzienne funkcjonowanie, jest wielkim wyzwaniem, ale ma kluczowe znaczenie dla dalszego osiągania celów. Co to jest apatia? Dowiesz się z naszego artykułu.

Spis treści:

Apatia co to?

Apatia objawy

Dlaczego ludzie stają się apatyczni?

Apatia a depresja

Leczenie apatii – czy jest to możliwe?

Apatia – jak sobie radzić?

Apatia – pomóc samemu sobie

 

Apatia – co to?

apatyczny

Słowo apatia oznacza brak uczuć. To tak, jakbyś został oczyszczony z emocji i zdał sobie sprawę, że nic nie ma znaczenia. Jest to stan, który charakteryzuje się spadkiem lub brakiem jakiejkolwiek reakcji emocjonalnej na sytuacje i wydarzenia życia codziennego. Często wyraża się on w postaci obojętności na sytuacje, które normalnie powinny wzbudzać zainteresowanie lub emocje. Obejmuje również fizyczny bezwład dotyczący zarówno czynności praktycznych, jak i spraw intelektualnych, moralnych, a nawet afektywnych. Ta chroniczna obojętność rozciąga się na relacje, karierę i osobiste aspiracje. Osoba apatyczna żyje, nie dostrzegając w rzeczach radości. Tragiczne wydarzenia również nie budzą emocji. Dlatego takim osobom często nadaje się etykietkę niewrażliwych.

Apatia – objawy

Każdy od czasu do czasu odczuwa apatię. Możesz czuć się pozbawiony motywacji lub niezainteresowany codziennymi czynnościami, a ten rodzaj apatii sytuacyjnej jest całkowicie normalny. Niepokojący jest ciągły brak zainteresowania czynnościami życiowymi lub interakcjami z innymi. Ta obojętność i poczucie ciągłej pustki utrudniają i pogarszają relacje społeczne, sytuację zawodową i samopoczucie psychiczne. W tym przypadku apatia jest uważana za patologiczną.

Do identyfikacji apatii stosuje się cztery kryteria. Osoby, u których zdiagnozowano ten nadmierny brak zainteresowania, wykazują dokładnie poniższe czynniki przez okres czterech tygodni lub dłużej.

  • Uogólniony brak zainteresowania: osoba apatyczna ma objawy przesadnego braku motywacji. Jej niechęć jest nieadekwatna do jej wieku czy stanu zdrowia. Na przykład młodzi ludzie, którzy dopiero zaczynają odkrywać świat, teoretycznie nie mają powodu do apatii z powodu braku codziennych doświadczeń.
  • Zmiany behawioralne, emocjonalne lub myślowe: zmiany w zachowaniu, takie jak chamstwo, zmienność nastrojów lub letarg, sprawiają, że codzienne życie osoby apatycznej staje się trudniejsze. Z drugiej strony zmiany w myśleniu i emocjach są postrzegane przez brak zainteresowania wiadomościami, wydarzeniami społecznymi i refleksjami.
  • Obniżona jakość życia: poprzednie zmiany odbijają się na jakości życia danej osoby, wpływając na jej relacje i życie zawodowe.
  • Zmiany behawioralne: ich przyczyna nie jest związana z patologiami lub elementami zewnętrznymi. Nie dotyczą również fizycznych ograniczeń, chorób czy uzależnienia.

Dodatkowo apatyczność związana jest z:

  • przewlekłym zmęczeniem (nawet bez problemów ze snem);
  • uogólnionym lenistwem;
  • niewywiązywaniem się ze zobowiązań danych innym ludziom;
  • ogólnie złym samopoczuciem;
  • astenią (stan słabości fizycznej i psychicznej).

Dlaczego ludzie stają się apatyczni?

Apatia może pojawić się w każdej chwili. Zwykle jest wyzwalana przez wydarzenie lub serię wydarzeń, które utrzymują się i wysysają chęć do życia. Apatia może być wynikiem problemów fizycznych takich jak:

  • niedobory żywieniowe;
  • anemia;
  • bezsenność;
  • problemy z tarczycą;
  • infekcje;
  • brak aktywności fizycznej;
  • uszkodzenie mózgu w wyniku wypadków;
  • zażywanie narkotyków;
  • początek demencji (np. jest to pierwszy z objawów choroby Alzheimera);
  • nieprawidłowe działanie układu limbicznego.

Wizyta u lekarza oraz podstawowe badania mogą pomóc w zapobieganiu i diagnozowaniu wielu problemów zdrowotnych, które mogą prowadzić do apatii.

Część ludzi staje się apatyczna z powodów natury psychicznej i psychologicznej. Depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, zaburzenia lękowe i dystymia (przewlekła depresja) mogą być związane z przedłużającym się stanem letargu. Znaczny wzrost apatyczności wynika także z przyspieszonego i intensywnego tempa pracy, w której jest coraz mniej czasu dla siebie. Przebywanie w miejscach, w których nic nie wydaje się atrakcyjne lub pozytywne, również przyczynia się do poczucia, że ​​w życiu nie ma nic dobrego.

Poza tym apatii sprzyja stan przewlekłego stresu, problemy rodzinne i kłopoty w relacjach romantycznych. Negatywne wiadomości, nierozwiązane problemy, tragedie, przemoc, kryzysy finansowe i plotki wpływają na emocje każdego dnia. Pogorszenie stanu zdrowia psychicznego przy braku odpowiedniej samopomocy jest tylko kwestią czasu.

Apatia a depresja

apatyczna

Chociaż depresja i apatia mogą występować w podobny sposób, istnieją między nimi wyraźne różnice. Osoba z apatią nie musi rozwinąć depresji, ale w życie osób z depresją często wkrada się apatia. Utrata radości życia jest jednym z głównych objawów tego stanu psychicznego. Osoba uświadamia sobie, że „nagle” znika zainteresowanie pracą lub nauką, związkami i planami życiowymi.

Może próbować ignorować obojętność i żyć normalnie. Taka postawa jest bardzo powszechna wśród pacjentów z depresją, którzy nie chcą zaakceptować rzeczywistości swojego stanu psychicznego lub nie wierzą, że powinni szukać pomocy. Mimo że to stanowisko pomaga zminimalizować złe poczucie wszechobecnego braku zainteresowania, nie eliminuje go. W pewnym momencie, bez ostrzeżenia, osoba z depresją może mieć atak paniki lub załamania nerwowego, a także rozwinąć myśli samobójcze. Dlatego nigdy nie wolno lekceważyć stanu apatii i zobojętnienia u osób, które chorują na depresję.

Leczenie apatii – czy jest to możliwe?

Odpowiedź na to pytanie jest jedna: tak! I to koniecznie! Chociaż apatia sama w sobie nie jest patologią, istnieją sposoby na wyleczenie tego nieprzyjemnego stanu niewrażliwości i braku odczuwania uczuć. Leczenie apatii odbywa się indywidualnie na terapii z psychologiem. Zdarza się, że u osoby apatycznej rozwija się umiarkowana depresja lub u chorego na depresję pogłębia się apatia. Dlatego psycholog jest niezbędny do udzielenia pomocy w dekonstrukcji pesymistycznych przekonań i niewrażliwego światopoglądu w codziennym życiu pacjenta.

Trzeba liczyć się z tym, że podczas pierwszych kilku wizyt osobie apatycznej będzie trudno zrozumieć swoje emocje. Może mieć też trudności z jasnym wyrażaniem się. Jednak nie jest to powód do zmartwień lub zrezygnowania z terapii. W miarę postępu leczenia chęć do ponownego nawiązania kontaktu ze swoimi emocjami wzrasta, pojawia się zainteresowanie i następuje poprawa stanu fizycznego oraz psychicznego pacjenta.

Stan apatii – jak sobie radzić?

Pierwszym krokiem do pozbycia się apatii jest przyznanie, że jest ona teraz częścią Twojego życia. Może to być najtrudniejszy krok do podjęcia walki o samego siebie, ale jest niezbędny, aby odmienić swoją codzienność. Nie wszyscy zdają sobie sprawę, że stan głębokiego braku zainteresowania, w który są wplątani, może być czymś poważniejszym i ma wpływ na ich codzienne życie. Po uznaniu istnienia stanu apatii ważne jest, aby wykluczyć jej fizyczne pochodzenie.

Kiedy już wiesz, że wszystko w porządku z Twoim zdrowiem fizycznym, powinieneś skupić się na zmianie sposobu myślenia. Pamiętaj, że stan apatii jest uczuciem zakorzenionym w Twojej najgłębszej jaźni. Najważniejszą kwestią jest zrozumienie, że musisz zmienić swoją perspektywę myślenia i podejścia do życia. Aby apatia stała się odległym wspomnieniem, musisz skupić się na tym, co jest pod Twoją kontrolą i pozostawić sprawy zewnętrzne z dala od swoich myśli.

Apatia – pomoc samemu sobie

Warto również spróbować samodzielnie odnowić radość życia i ponownie doświadczać wszystkich emocji. Co możesz zrobić, aby pomóc samemu sobie?

  1. Porzuć rutynę. Ciągłe wykonywanie tych samych schematów każdego dnia może być tym, co wpycha cię w apatyczny nastrój. Wymyśl sposoby na obejście tego ciągłego powtarzania. Zacznij od małych rzeczy. Może to być pójście inną drogą do pracy lub zrobienie zakupów w innym sklepie. Stopniowo zwiększaj skalę zmian, aż będziesz w stanie na przykład odkrywać nowe miejsca w Polsce.
  2. Pozbądź się zmartwień. Jakie jest najprostsze i najszybsze działanie, jakie możesz podjąć dzisiaj, aby pozbyć się apatii? Zastanów się nad możliwościami w Twoim domu, w Twojej okolicy i w Twoim mieście. Zrób listę tego, co możesz wykorzystać, aby rozwiązać swoje zwykłe zmartwienia. Kiedy zobowiązujesz się do proaktywnego rozwiązywania swoich problemów, z czasem będą wydawać się coraz mniej istotne.
  3. Wyznacz sobie konkretne cele. Jeśli chcesz pielęgnować swoje zainteresowanie i motywację, musisz skoncentrować swoją uwagę na konkretnym celu. Wybierz ten, który ma duże szanse na osiągnięcie i unikaj wybierania takich, w których sama myśl o tym sprawia, że ​​czujesz się przytłoczony.
  4. Zrób listę małych przyjemności. Nic Cię teraz nie cieszy? Zastanów się więc, co sprawiało, że Twoje serce mocniej zabiło, zanim w Twoje życie wkradła się apatia? Zapisz każdą myśl na kartce papieru, notatniku lub w telefonie. Miej pod ręką zapiski, by z każdym nowym dniem zapisywać małe przyjemności, które sprawiały Ci radość. To może być wszystko! Uśmiech dziecka, ulubiona muzyka, smaczny posiłek, piękny krajobraz. To ćwiczenie pomoże Ci uświadomić sobie, że wciąż jest wiele dobrych rzeczy, których możesz doświadczać każdego dnia.
  5. Naucz się relaksować. Wrogiem dobrego samopoczucia i chęci do życia jest stres. Naucz się więc relaksować, robiąc coś, co sprawia Ci przyjemność np. oglądanie serialu lub zabawy z psem. Stwórz punkt ucieczki, który pomoże Ci odetchnąć, aby zachować zdrowie psychiczne.
  6. Porozmawiaj z kimś zaufanym. Tłumienie negatywnych uczuć, frustracji i smutku może wyrządzić Ci wielką krzywdę i przy okazji wprowadzić w stan obojętności. Jeśli masz zaufaną osobę, z którą możesz porozmawiać o swoich problemach, o tym, co czujesz, a czego nie, doceń to. Możesz skorzystać z rozmowy z partnerem, rodziną, przyjaciółmi. Jeśli brakuje Ci kogoś takiego, wtedy z pomocą przychodzi psycholog. Tak profesjonalna pomoc zawsze jest bardzo przydatna.

Apatia to stan, który prowadzi do zobojętnienia. Nie można go lekceważyć i chociaż potrzeba wysiłku, czasami ogromnego, można odzyskać radość z życia.

Chcesz być na bieżąco z naszymi artykułami psychologicznymi?
Polub nas na Facebook
Udostępnij wpis na Facebooku, aby pomóc innym osobom!