Blog

Monika Chrapińska-Krupa - Artykuły

depresja u dzieci

Depresja u dzieci i młodzieży

Po czym poznać depresję u dzieci i młodzieży?

Depresja u dzieci. Ostatnie badania potwierdziły, że depresja u dzieci i młodzieży jest znaczącym problemem publicznego zdrowia psychicznego. Z powodu jej częstego występowania nazwano ją „powszechnym przeziębieniem psychiatrii” (Seligman 1975). Dawniej depresję przypisywano głównie osobom dorosłym. Obecnie coraz częściej diagnozuje się ją u dzieci i młodzieży.

Dane liczbowe:

  • Rozpoznaje się ją u 0,5-2,5% dzieci, 2-8% młodzieży (częściej u dziewcząt)
  • 60% osób leczona jest farmakologicznie
  • 75% dzieci poddawanych psychoterapii uczestniczy jedynie w 8 sesjach, co jest poniżej minimalnej dawki psychoterapii!
  • U 40-90% osób chorych na depresję współwystępują zaburzenia lękowe, zaburzenia zachowania, anoreksja, bulimia lub nadużywanie alkoholu/innych substancji. U dzieci młodszych współwystępować może: nadmierny lęk separacyjny, AHDH, zachowania opozycyjno-buntownicze lub mutyzm wybiórczy.

Należy pamiętać, że najlepsze rezultaty leczenia otrzymuje się w połączeniu farmakoterapii (wysoka skuteczność placebo u dzieci) z psychoterapią (udowodniona skuteczność terapii poznawczo-behawioralnej).

Czynniki zwiększające ryzyko depresji?

Depresja może mieć też podłoże biologiczne, ale nie wystarczy mieć rodzica o skłonnościach depresyjnych, aby zachorować na depresję. Muszą zaistnieć pewne wydarzenia wyzwalające takie jak np. konflikt rodzinny, choroba, utrata przyjaciela, rozstanie z chłopakiem/dziewczyną, przemoc w szkole, zmiana miejsca zamieszkania i szkoły, separacja od rodzica. Stres w rodzinie odgrywać może najbardziej znaczącą rolę. Ryzyko depresji u młodzieży zwiększają: rozwód rodziców, słaba relacja rodzic-dziecko, zaniedbanie dziecka, napięta atmosfera w domu.

Jakie są objawy depresji?

Depresja to zmiana stanu psychicznego w różnych sferach funkcjonowania: emocje, zachowanie, funkcje poznawcze (myślenie o sobie, świecie, przyszłości), objawy somatyczne.

Małe dzieci nie potrafią zgłosić rodzicom, że dzieje się z nimi coś niepokojącego. U dzieci, inaczej niż u dorosłych, nie występuje smutek i przygnębienie, a widoczna jest drażliwość i nerwowość. Dzieci i młodzież bardziej będą się skarżyć na objawy somatyczne takie jak: bóle głowy, bóle brzucha, spadek masy ciała lub brak oczekiwanych przyrostów, kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej, zaburzenia miesiączkowania, uczucie parcia na pęcherz.

Do specyficznych objawów u dzieci i młodzieży należą m.in.:

  • Gorsze wyniki w nauce i/lub częsta nieobecność w szkole
  • Znudzenie, zwiększona męczliwość, utrata energii
  • Utrata zainteresowania aktywnościami wśród przyjaciół
  • Obawy przed śmiercią
  • Słaba komunikacja
  • Społeczna izolacja
  • Problemy z koncentracją
  • Pesymizm w ocenie przyszłości i rozpamiętywanie przeszłości
  • Bezradność
  • Wrogość, złość, wzmożona drażliwość
  • Nastrój depresyjny = drażliwy
  • Zaburzenia apetytu i snu (ale w mniejszym natężeniu niż u dorosłych)
  • Bardzo wysokie ryzyko prób samobójczych (szczególnie wśród nastolatków)

Nie lekceważ objawów – co robić?

Jeśli niepokoi nas zachowanie dziecka należy zgłosić się do psychologa, psychoterapeuty, lekarza psychiatry lub lekarza pierwszego kontaktu.

Zignorowanie objawów depresji może prowadzić do znacznego pogorszenia funkcjonowania psychospołecznego dziecka a także jego rozwoju. Przebieg choroby zależy od tego, w jakim okresie rozwojowym dziecko się znajduje oraz od natężenia objawów i czasu ich trwania.

Zdecydowanie lepiej wcześniej wykluczyć lub potwierdzić chorobę, niż później ponosić duże konsekwencje jej zaniedbania.

Poradnik dla osób o skłonnościach do depresji – Świadomą drogą przez depresję.

Mgr Monika Chrapińska-Krupa
psycholog dziecięcy, psychoterapeuta

jak pozytywnie myśleć

Jak myśleć, aby osiągnąć sukces?

Zdrowa semantyka. Instrukcja obsługi mózgu. Nasz mózg potrzebuje „paliwa”, oznacza to że należy zadbać o podstawowe …

pomoc w lekcjach

Problem z odrabianiem lekcji. Jak pomóc dziecku?

Rozpoczął się rok szkolny, a wraz z jego początkiem często pojawiają się problemy związane ze szkołą.

tiki u dziecka

Tiki u dziecka. Co robić?

Tiki to nagłe, powtarzające się, stereotypowe czynności ruchowe, które obejmują odosobnione grupy mięśni najczęściej …